I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108678 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, kabahatliye gönderilen idari para cezasının tebliğ imkansızlığı nedeni ile Tebligat Kanun'u 21/2. maddesi uyarınca muhtarlığa tebliğ olunduğu ve kapısına 2 nolu ihbar kağıdının asıldığı şerhi ile 06/01/2023 tarihinde...Köyü Muhtar ....a tebliğ edildiği, kabahatli vekili tarafından idari para cezası karar tutanağına karşı başvuruyu 15 günlük itiraz süresi geçtikten sonra 17/02/2023 tarihinde yaptığı, Batman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2023 tarihli kararı ile idari para cezasına karşı başvurunun süresinde olmadığından usulden reddine dair kararına karşı yapılan itirazın da Batman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2023 tarihli kararı ile reddine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesindeki, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda; idari para cezası karar tutanağının kabahatlinin mernis adresine 06/01/2023 tarihinde doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliğ işleminin yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğin geçerli sayılamayacağı ve bu nedenlerle itiraz edenin 17/02/2023 tarihli dilekçesinde belirttiği öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak kabul edilip süresinde yapılan başvuruya ilişkin esastan inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.